Od wczoraj oficjalnie rozpoczęły się ferie. Miałam wiele planów i postanowień, ale tak na prawdę chyba znowu utknęłam w martwym punkcie. Tylko że... nie przeszkadza mi to. Zmieniłam tyle ile potrzebowałam, a teraz czas się tym nacieszyć.
Zaczynam pozwalać sobie na to na co mam ochotę. Rysuję po ścianach, noszę ubrania które nie każdemu się podobają, wyrażam swoje zdanie i nie boję się krytyki. Jeszcze niedawno nie miałabym tyle siły. Patrzę przed siebie, a nike wstecz.
Wydaję mi się, że odzyskałam równowagę. Wiem czego chcę i do czego dążę. Nie muszę już robić nic więcej, aby być szczęśliwa. Przypomniałam sobie jak to jest cieszyć się z wschodu i zachodu słońca. Często myślałam czemu nie mogę być szczęśliwa? Teraz widzę, że problem nie leżał w innych tylko we mnie. Pocieszające jest to, że nie tylko ja tak miałam. Większość ludzi nie potrafi odnaleźć szczęścia i mówi, że wszystko jest bez sensu. Jednak ktoś pokazał mi wczoraj, że tak na prawdę nic się nie liczy więc idąc dalej tym tokiem myślowym można stwierdzić, że nie ma po co szukać sensu. I tak jak rzadko kiedy, musiałam się z tym zgodzić.
Całe życie go szukałam, a teraz? Nie muszę. I wiecie co? Jestem szczęśliwa. Albo przynajmniej tak mi się wydaję.
Człowiek jest jak gwiazda. Niby taka sama jak wszystkie inne, ale nie ma dwóch identycznych, a gdy się wypala to zauważamy to dopiero po fakcie. Tak na prawdę gwiazdy które teraz widzimy w nocy nie są "aktualne". Widzimy je takimi jakimi były kilka tysięcy/milionów lat świetlnych temu. Z ludźmi jest tak samo. Widzimy ich takimi jakimi chcemy aby byli. Problem polega na tym ,że nie potrafimy zauważyć tego jacy są na prawdę. Pozory mylą.
Zaakceptowałam to jak delikatna jestem. Zawsze mnie to denerwowało, że nie mogę robić tego co inni bez żadnych śladów na ciele. Gdy byłam mała i biegałam z koleżankami wywróciłam się na betonie. Wiele razy którejś z nich zdarzało się to samo,ale tylko ja miałam po tym pamiątki do końca życia. Nadal mam po tym bliznę. Mam bardzo cienką skórę, delikatne naczynia krwionośne i żyły i za gęstą krew. W połączeniu z faktem bycia alergikiem nie jest to nic ułatwiającego życie. Mam zawsze pełno siniaków, zostają mi nawet najmniejsze blizny , a moje naczynka często pękają bez powodu, lub bardzo bolą. Jednak ostatnio ktoś powiedział, że jestem jak kwiat. Bardzo wrażliwa na wszelkie urazy, ale to tylko powoduje, że jeśli komuś na mnie zależy zrobi wszystko ,abym była bezpieczna.
Dlatego teraz uważam, że muszę to zaakceptować.
Przecież to nie moja wina.
I nie wiem dlaczego, ale odnalazłam się w mgle. Zrozumiałam, że wystarczy spojrzeć na moje zdjęcia, bloga,czy chociaż muzykę jakiej słucham, aby wiedzieć jaka jestem.
A według was jaka jestem? Piszcie w komentarzach ;* Miłego dnia <3 https://www.youtube.com/watch?v=wzMrK-aGCug
16 lutego 2016
15 lutego 2016
Valentine's Day / " Pale style "
Dzisiaj był jeden z bardziej "słodkich" dni w roku. 14.02. czyli Walentynki.
Nie lubię tego dnia. Jest nastawiony na zarobienie jak najwięcej pieniążków na zakochanych parach. Jedyny rok w którym cieszyłam się tego dnia z miłości to 2015. Jednak to tylko jeden rok z 15. Więc sami rozumiecie, czemu nie jestem jego zwolenniczką. Przecież, jest to taki sam dzień jak każdy inny. Dlatego razem z Klaudią stwierdziłyśmy, że skoro nie uważamy ten dzień za gówno to możemy zrobić coś miłego dla nas. Spotkałyśmy się na sesję i kawę. Było na prawdę świetnie. Nie musiałam siedzieć cały dzień w domu i myśleć nad życiem.
Jednym słowem miałam kolejną sesję. Wyszła na prawdę wspaniale. Jestem z niej bardzo zadowolona. Czy był jakiś temat? Tak, "pale style" .
Nie lubię tego dnia. Jest nastawiony na zarobienie jak najwięcej pieniążków na zakochanych parach. Jedyny rok w którym cieszyłam się tego dnia z miłości to 2015. Jednak to tylko jeden rok z 15. Więc sami rozumiecie, czemu nie jestem jego zwolenniczką. Przecież, jest to taki sam dzień jak każdy inny. Dlatego razem z Klaudią stwierdziłyśmy, że skoro nie uważamy ten dzień za gówno to możemy zrobić coś miłego dla nas. Spotkałyśmy się na sesję i kawę. Było na prawdę świetnie. Nie musiałam siedzieć cały dzień w domu i myśleć nad życiem.
Jednym słowem miałam kolejną sesję. Wyszła na prawdę wspaniale. Jestem z niej bardzo zadowolona. Czy był jakiś temat? Tak, "pale style" .
10 lutego 2016
My heart is a ghost town
Każdy ma problemy, ale nie każdy umie sobie z nimi radzić.
Na pewno znasz to uczucie, gdy wydaje Ci się, że nie ma wyjścia. Jest źle, a Ty nie możesz nic zrobić oprócz załamania się. Często patrzysz wtedy na wszystko z zupełnie innej perspektywy. Niestety nie jest ona dobra. Przecież to, że coś się wali, że coś nie wyszło, że coś się skończyło nie oznacza tak na prawdę końca. Jest to wręcz początek. Początek,prawdopodobnie czegoś pięknego i lepszego.
Uczymy się na błędach,a każdy jest tylko człowiekiem i ma prawo je popełniać. Dlatego, czemu oceniamy tak szybko osoby które zrobiły coś źle?
Może to dlatego, że sami chcemy być perfekcyjni i trudno nam pogodzić się z porażką. Nie chcemy aby ktoś widział jak upadamy. Przecież "jeżeli nie jesteś idealny to jesteś nikim". Dlatego odcinamy się od tych którzy nie są tacy jak "powinni".
Jednak gdy mamy problemy to okazuję się że tak na prawdę nie mamy do kogo się zwrócić. Jedni nie mają czasu, inni mają własne zmartwienia, a kolejnym zwyczajnie nie ufamy.. I co teraz? Jest źle, sytuacja podbramkowa. A my stoimy po środku placu i jesteśmy omijani przez tłum znieczulonych ludzi.
W takim momencie najlepiej iść do przyjaciela. Tylko co jeśli go nie mamy?
Jeżeli jesteś w takiej sytuacji to musisz nauczyć się radzić sobie sam.
Weź głęboki oddech, włącz Twoją ulubioną muzykę i połóż nie na łóżku. Musisz pomyśleć. Przypomnij sobie wszystkie miłe chwile inie mów teraz że Twoje życie to jedno wielkie gówno, bo każdy ma jakieś mile wspomnienia. Dla jednych to lato nad morzem, a dla innych zapach róży, czy inna drobna rzecz. Tak czy owak jest. Teraz musisz zrozumieć jedną z najbardziej kluczowych spraw.
NAJGORSZYM WIĘZIENIEM JEST PRZESZŁOŚĆ
Nie cofaj się. Czy jutro to przeszłość ? Tak, ale dopiero pojutrze, a na razie to przyszłość. Więc zadbaj aby była lepsza i aby stała się piękną przeszłością. Musisz zobaczyć, że żyjesz. Naucz się czegoś na błędach. Po to je popełniasz.
Moje życie nie jest usłane różami, chociaż wiele osób może je tak postrzegać. Już dawno mogłabym siedzieć na Aleksandrowskiej, lub parę metrów pod ziemią,gdyby nie to, że nauczyłam się w pewnym stopniu walczyć z życiem. Okej, nie jest łatwo, ale warto. Teraz widzę, że to co przeżyłam wzmocniło mnie. Każdego dnia udowadniam sobie i moim najbliższym, jak silna jestem. Oczywiście są chwile smutku, płaczu i załamań, ale mam Kacpra i dzięki niemu oraz reszcie przyjaciół przeczekuję te złe momenty.
Chcę Wam pokazać, że nawet z największej tragedii można wynieść jakąś naukę. Bo nic nie dzieję się przypadkiem. Musicie tylko dać radę w tej najgorszej chwili, a później możecie być z siebie dumni. Nic tak nie cieszy jak duma w oczach kogoś ważnego.
"Za każdym razem, kiedy tamtędy przejeżdżam, wydaje mi się, że spostrzegam nasze dwie obejmujące się postacie, ale na tej ławce nikogo nie ma. Przeszłość? "
"Nie myśl o tym, co zostawiasz za sobą. Wszystko wpisane jest w Duszę Świata i pozostanie w niej na zawsze."
Na pewno znasz to uczucie, gdy wydaje Ci się, że nie ma wyjścia. Jest źle, a Ty nie możesz nic zrobić oprócz załamania się. Często patrzysz wtedy na wszystko z zupełnie innej perspektywy. Niestety nie jest ona dobra. Przecież to, że coś się wali, że coś nie wyszło, że coś się skończyło nie oznacza tak na prawdę końca. Jest to wręcz początek. Początek,prawdopodobnie czegoś pięknego i lepszego.
Uczymy się na błędach,a każdy jest tylko człowiekiem i ma prawo je popełniać. Dlatego, czemu oceniamy tak szybko osoby które zrobiły coś źle?
Może to dlatego, że sami chcemy być perfekcyjni i trudno nam pogodzić się z porażką. Nie chcemy aby ktoś widział jak upadamy. Przecież "jeżeli nie jesteś idealny to jesteś nikim". Dlatego odcinamy się od tych którzy nie są tacy jak "powinni".
Jednak gdy mamy problemy to okazuję się że tak na prawdę nie mamy do kogo się zwrócić. Jedni nie mają czasu, inni mają własne zmartwienia, a kolejnym zwyczajnie nie ufamy.. I co teraz? Jest źle, sytuacja podbramkowa. A my stoimy po środku placu i jesteśmy omijani przez tłum znieczulonych ludzi.
W takim momencie najlepiej iść do przyjaciela. Tylko co jeśli go nie mamy?
Jeżeli jesteś w takiej sytuacji to musisz nauczyć się radzić sobie sam.
Weź głęboki oddech, włącz Twoją ulubioną muzykę i połóż nie na łóżku. Musisz pomyśleć. Przypomnij sobie wszystkie miłe chwile inie mów teraz że Twoje życie to jedno wielkie gówno, bo każdy ma jakieś mile wspomnienia. Dla jednych to lato nad morzem, a dla innych zapach róży, czy inna drobna rzecz. Tak czy owak jest. Teraz musisz zrozumieć jedną z najbardziej kluczowych spraw.
NAJGORSZYM WIĘZIENIEM JEST PRZESZŁOŚĆ
Nie cofaj się. Czy jutro to przeszłość ? Tak, ale dopiero pojutrze, a na razie to przyszłość. Więc zadbaj aby była lepsza i aby stała się piękną przeszłością. Musisz zobaczyć, że żyjesz. Naucz się czegoś na błędach. Po to je popełniasz.
Moje życie nie jest usłane różami, chociaż wiele osób może je tak postrzegać. Już dawno mogłabym siedzieć na Aleksandrowskiej, lub parę metrów pod ziemią,gdyby nie to, że nauczyłam się w pewnym stopniu walczyć z życiem. Okej, nie jest łatwo, ale warto. Teraz widzę, że to co przeżyłam wzmocniło mnie. Każdego dnia udowadniam sobie i moim najbliższym, jak silna jestem. Oczywiście są chwile smutku, płaczu i załamań, ale mam Kacpra i dzięki niemu oraz reszcie przyjaciół przeczekuję te złe momenty.
Chcę Wam pokazać, że nawet z największej tragedii można wynieść jakąś naukę. Bo nic nie dzieję się przypadkiem. Musicie tylko dać radę w tej najgorszej chwili, a później możecie być z siebie dumni. Nic tak nie cieszy jak duma w oczach kogoś ważnego.
"Za każdym razem, kiedy tamtędy przejeżdżam, wydaje mi się, że spostrzegam nasze dwie obejmujące się postacie, ale na tej ławce nikogo nie ma. Przeszłość? "
"Nie myśl o tym, co zostawiasz za sobą. Wszystko wpisane jest w Duszę Świata i pozostanie w niej na zawsze."
28 stycznia 2016
The Neighbourhood
Dzisiaj chciałabym przybliżyć wam mój ulubiony zespół. Zaczęłam go słuchać około dwóch lat temu i do dziś uważam, że jest absolutnie najlepszy. Zawsze ich muzyka wyciągała mnie z dołka, lub pomagała przetrwać te najtrudniejsze momenty w moim życiu.
The NBHD to zespół grający indie rock. Powstał w sierpniu 2011 r. w Kalifornii. Sam gatunek muzyczny jest dość alternatywny, dlatego nie każdemu podoba się ich muzyka. Sama nazwa zresztą wywodzi się od angielskiego słowa independent czyli po prostu " niezależny".
W skład zespołu wchodzą:
gitarzyści Jeremy Freedman i Zach Abels.
basista Mikey Margotti
perkusista Bryan Sammis ( do 2014 roku)
którego zastąpił Bryan "Olivver" Sammis
No i oczywiście mój ukochany solista Jesse James Rutherford.
Przyznam od razu ,nie interesuję się tak samo całym zespołem. Moim idolem jest właśnie Jesse i to na niego zwracam największą uwagę. Jest bardzo przystojny, dobrze zbudowany, chociaż dla wielu jest za chudy ( tutaj muszę przyznać rację, jest bardzo chudą osobą), ma cudowne tatuaże, wspaniałe włosy, oczy i uśmiech. Taki ideał. Kiedyś miał brązowe, ciemne włosy, później bardzo jasne, prawie białe, na początku były krótkie, później dłuższe, ale obecnie są znowu ciemne, a ostatnio znowu się ściął. Ma na prawdę wspaniały styl. Zresztą możecie to zobaczyć na jego instagramie. Najbardziej jednak lubię w nim podejście do życia. Wręcz śmieje się z nietolerancyjnych osób i na złość im umie się umalować, czy ubrać w rzeczy wywołujące duże kontrowersje.
Co mnie do nich ciągnie?Na pewno styl w jakim się prezentują. Jest oryginalny, a oni się tego w żaden sposób nie wstydzą. Zwłaszcza Jesse. No i oczywiście piosenki. Osobiście uważam, że warto wiedzieć o czym śpiewają nasi idole, dlatego jeżeli sama nie rozumiem tekstu to sprawdzam go w internecie. Dzięki temu rozumiem to co chcieli mi przekazać danym utworem.Ten zespół ma tak jak już powiedziałam swój styl. Pokazują to na każdym kroku, ale czym się wyróżniają?
CO jest dla nich charakterystyczne?
Zawsze czarno-białe teledyski.
Nie wiem, dlaczego, ale ich oryginalne videa zawsze są czarno białe. Dodaje to na pewno “charakterku” teledyskom, przez to też ,gdy zaczynałam się nimi interesować nie byłam pewna np jaki mają kolor włosów. Jednak gdy już ich znam to nie robi mi to większej różnicy, a nawet powoduje większe zainteresowanie tym co wstawiają na YT.
Ich “logo” .
czyli po prostu odwrócony do góry nogami dom. Gdziekolwiek zobaczę ten znaczek od razu wiem o co chodzi. Jest bardzo oryginalny.
Koncerty w miejscach “retro”
Koncert na którym byłam Berlinie tak jak wam opisałam to w poście #TriptoBerlin odbył się w klubie, który kiedyś był starym dworcem. Specjalnie sprawdziłam inne miejsca w których będą występować i okazało się, że praktycznie zawsze jest to miejsce “z duszą”. Między innymi Klub stodoła w Warszawie, The Rialto Theatre w Tucson, Arizona, Fox Theater Pomona w Los Angeles, CA itp.
Czemu angielska nazwa, skoro zespół jest z Ameryki?Podpowiedział im to manager, gdy tylko zorientował się, że istnieje już zespół, który wykorzystał w nazwie słowo “sąsiedztwo” po amerykańsku. Dlatego członkowie zdecydowali się na angielską wersję “the neighbourhood “, która tylko nieznacznie różni się od tamtej.
Nagrali 36 własnych utworów i parę coverów. Których większość znalazła się na krążkach:
-I LOVE YOU
-#000000 & #ffffff
-wiped out!
-thank you
a ich fani mówią o sobie Hoodloms. Moimi ulubionymi utworami są na pewno: R.I.P. 2 my Youth, Afraid, Sweater Weather, Prey i #Icanteven.
Niedługo napiszę na pewno post tylko o Jesse’m, jego życiu prywatnym itp. Więc jeśli jesteście ciekawi kto to jest to zapraszam do czytania na bieżąco, ponieważ sama nie wiem kiedy to wstawię. Mam nadzieję, że dzięki temu krótkiemu opisowi przybliżyłam wam trochę mój ukochany zespół. W razie pytań, pomysłów na posty czy czegokolwiek innego piszcie w komentarzach!
The NBHD to zespół grający indie rock. Powstał w sierpniu 2011 r. w Kalifornii. Sam gatunek muzyczny jest dość alternatywny, dlatego nie każdemu podoba się ich muzyka. Sama nazwa zresztą wywodzi się od angielskiego słowa independent czyli po prostu " niezależny".
W skład zespołu wchodzą:
gitarzyści Jeremy Freedman i Zach Abels.
basista Mikey Margotti
perkusista Bryan Sammis ( do 2014 roku)
którego zastąpił Bryan "Olivver" Sammis
No i oczywiście mój ukochany solista Jesse James Rutherford.
Przyznam od razu ,nie interesuję się tak samo całym zespołem. Moim idolem jest właśnie Jesse i to na niego zwracam największą uwagę. Jest bardzo przystojny, dobrze zbudowany, chociaż dla wielu jest za chudy ( tutaj muszę przyznać rację, jest bardzo chudą osobą), ma cudowne tatuaże, wspaniałe włosy, oczy i uśmiech. Taki ideał. Kiedyś miał brązowe, ciemne włosy, później bardzo jasne, prawie białe, na początku były krótkie, później dłuższe, ale obecnie są znowu ciemne, a ostatnio znowu się ściął. Ma na prawdę wspaniały styl. Zresztą możecie to zobaczyć na jego instagramie. Najbardziej jednak lubię w nim podejście do życia. Wręcz śmieje się z nietolerancyjnych osób i na złość im umie się umalować, czy ubrać w rzeczy wywołujące duże kontrowersje.
Co mnie do nich ciągnie?Na pewno styl w jakim się prezentują. Jest oryginalny, a oni się tego w żaden sposób nie wstydzą. Zwłaszcza Jesse. No i oczywiście piosenki. Osobiście uważam, że warto wiedzieć o czym śpiewają nasi idole, dlatego jeżeli sama nie rozumiem tekstu to sprawdzam go w internecie. Dzięki temu rozumiem to co chcieli mi przekazać danym utworem.Ten zespół ma tak jak już powiedziałam swój styl. Pokazują to na każdym kroku, ale czym się wyróżniają?
CO jest dla nich charakterystyczne?
Zawsze czarno-białe teledyski.
Nie wiem, dlaczego, ale ich oryginalne videa zawsze są czarno białe. Dodaje to na pewno “charakterku” teledyskom, przez to też ,gdy zaczynałam się nimi interesować nie byłam pewna np jaki mają kolor włosów. Jednak gdy już ich znam to nie robi mi to większej różnicy, a nawet powoduje większe zainteresowanie tym co wstawiają na YT.
Ich “logo” .
czyli po prostu odwrócony do góry nogami dom. Gdziekolwiek zobaczę ten znaczek od razu wiem o co chodzi. Jest bardzo oryginalny.
Koncerty w miejscach “retro”
Koncert na którym byłam Berlinie tak jak wam opisałam to w poście #TriptoBerlin odbył się w klubie, który kiedyś był starym dworcem. Specjalnie sprawdziłam inne miejsca w których będą występować i okazało się, że praktycznie zawsze jest to miejsce “z duszą”. Między innymi Klub stodoła w Warszawie, The Rialto Theatre w Tucson, Arizona, Fox Theater Pomona w Los Angeles, CA itp.
Czemu angielska nazwa, skoro zespół jest z Ameryki?Podpowiedział im to manager, gdy tylko zorientował się, że istnieje już zespół, który wykorzystał w nazwie słowo “sąsiedztwo” po amerykańsku. Dlatego członkowie zdecydowali się na angielską wersję “the neighbourhood “, która tylko nieznacznie różni się od tamtej.
Nagrali 36 własnych utworów i parę coverów. Których większość znalazła się na krążkach:
-I LOVE YOU
-#000000 & #ffffff
-wiped out!
-thank you
a ich fani mówią o sobie Hoodloms. Moimi ulubionymi utworami są na pewno: R.I.P. 2 my Youth, Afraid, Sweater Weather, Prey i #Icanteven.
Niedługo napiszę na pewno post tylko o Jesse’m, jego życiu prywatnym itp. Więc jeśli jesteście ciekawi kto to jest to zapraszam do czytania na bieżąco, ponieważ sama nie wiem kiedy to wstawię. Mam nadzieję, że dzięki temu krótkiemu opisowi przybliżyłam wam trochę mój ukochany zespół. W razie pytań, pomysłów na posty czy czegokolwiek innego piszcie w komentarzach!
Subskrybuj:
Posty (Atom)


















